Η Premier League έχει μια μοναδική ικανότητα να παράγει ιστορίες που συνδυάζουν τον ενθουσιασμό με την αβεβαιότητα. Οι πρόσφατες περιπτώσεις του Ρίο Νγκουμοά (Λίβερπουλ, 16 ετών) και του Μαξ Ντάουμαν (Άρσεναλ, 15 ετών) το αποδεικνύουν. Δύο παιδιά που δεν έχουν καν ολοκληρώσει το λύκειο, βρέθηκαν ξαφνικά στο επίκεντρο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, γράφοντας ιστορία. Και όμως, η εμπειρία μάς διδάσκει ότι η λάμψη της πρώτης στιγμής δεν εγγυάται ποτέ μακροχρόνια καριέρα.
Ο Στιβ Σάλις, μέντορας και προπονητής που έχει συνεργαστεί με τον Τζουντ Μπέλινγχαμ, τονίζει ότι οι νεαροί ποδοσφαιριστές πρέπει να χτίσουν ταυτότητα πέρα από το ποδόσφαιρο. «Είναι ακόμη παιδιά», υπενθυμίζει. Και έχει δίκιο: η πίεση, τα χρήματα, η φήμη – όλα έρχονται πολύ γρήγορα. Κι αν δεν υπάρξει σωστή προστασία, το ταλέντο μπορεί να καεί πριν καν προλάβει να φουντώσει.
Η ιστορία είναι γεμάτη με παραδείγματα. Ο Άντι Τέρνερ έγινε ο νεότερος σκόρερ της Premier League το 1992, αλλά ένας τραυματισμός και κακές συγκυρίες τον οδήγησαν σε μια μέτρια καριέρα. Ο Τζέιμς Βον, ο οποίος κατέρριψε το ρεκόρ του, είδε τους τραυματισμούς και την πίεση να τον καταβάλουν. Ο Μάικλ Τζόνσον, κάποτε «νέος Στίβεν Τζέραρντ» στη Μάντσεστερ Σίτι, χάθηκε λόγω σωματικών και ψυχολογικών δυσκολιών. Ο Μαθιου Μπριγκς, ο Ζοσέ Μπάξτερ, ο Ίζι Μπράουν – όλοι είχαν το «πακέτο», όλοι μπήκαν νωρίς στο προσκήνιο, αλλά κανείς δεν κατάφερε να φτάσει εκεί που φαινόταν ότι προοριζόταν.
Ο Μακέντα
Και βέβαια, υπάρχει και το αντίθετο παράδειγμα: ο Φεντερίκο Μακέντα, ο οποίος έσωσε τη Γιουνάιτεντ με ένα γκολ-ποίημα το 2009, έγινε θρύλος μιας στιγμής, αλλά ποτέ πραγματικός σταρ. Μια υπενθύμιση ότι η δόξα της νιότης είναι εύθραυστη.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν ο Νγκουμοά και ο Ντάουμαν έχουν ταλέντο – αυτό είναι δεδομένο. Το ερώτημα είναι αν μπορούν να το αντέξουν. Αν έχουν γύρω τους ανθρώπους οι οποίοι θα τους κρατήσουν προσγειωμένους. Που θα τους θυμίζουν ότι η καριέρα δεν χτίζεται με ένα γκολ ή ένα ντεμπούτο, αλλά με συνέπεια, υπομονή και χαρακτήρα.
Το ποδόσφαιρο αγαπά τις ιστορίες θαύματος, αλλά ξεχνά εξίσου γρήγορα εκείνους που δεν επιβίωσαν. Σήμερα, χειροκροτούμε δύο εφήβους που έκαναν την Ευρώπη να μιλήσει για εκείνους. Αύριο, θα πρέπει να δούμε αν έχουν την αντοχή να παραμείνουν στην κορυφή. Γιατί η Premier League είναι αδυσώπητη: σε αποθεώνει στα 16, αλλά σε ξεχνά στα 20.
