Η Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA συνεδριάζει την Πέμπτη στα Τίρανα, και σε μια φαινομενικά «άκακη» ενότητα της ημερήσιας διάταξης ίσως κρύβεται μια απόφαση που θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου. Το ενδεχόμενο διεξαγωγής αγώνων πρωταθλήματος εκτός Ευρώπης – Βιγιαρεάλ–Μπαρτσελόνα στο Μαϊάμι και Μίλαν–Κόμο στο Περθ – δεν είναι απλώς μια εμπορική κίνηση. Είναι μια ιστορική τομή που απειλεί να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το ίδιο το ποδόσφαιρο.
Για δεκαετίες, η αρχή ήταν ξεκάθαρη: οι εγχώριοι αγώνες παίζονται στη δικαιοδοσία της χώρας τους. Τώρα, αυτή η βασική αρχή τίθεται υπό αμφισβήτηση. Και όλοι γνωρίζουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι ο πρώτος αγώνας. Είναι το προηγούμενο. Αν ανοίξει η πόρτα, θα είναι αδύνατο να την κλείσεις ξανά.
Η UEFA βρίσκεται μπροστά σε μια στιγμή αλήθειας. Από τη μία πλευρά, οι πιέσεις των μεγάλων πρωταθλημάτων και των εμπορικών εταίρων είναι ασφυκτικές. Από την άλλη, η αποστολή της είναι να προστατεύει την ισορροπία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Κάθε παιχνίδι που θα μεταφέρεται εκτός συνόρων θα σημαίνει λιγότερη αίγλη, λιγότερο κοινό και λιγότερα έσοδα για τις μικρότερες ομάδες. Η συγκέντρωση ισχύος θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο στα χέρια των λίγων.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήδη μιλά για «προδοσία». Ο κίνδυνος είναι εμφανής: η LaLiga θέλει να ανταγωνιστεί την Premier League, αλλά στην πράξη αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κούρσα εξοπλισμών, με όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα να «εξάγουν» αγώνες. Και τότε, ποιος θα υπερασπιστεί τον εγχώριο θεατή; Ποιος θα προστατεύσει την τοπική κουλτούρα;
Η UEFA έχει ξαναβρεθεί σε σταυροδρόμι. Το σκάνδαλο της Super League έδειξε ότι όταν οι αρχές διστάζουν, οι ισχυροί βρίσκουν τον δρόμο τους. Τώρα, η μάχη επανέρχεται με διαφορετική μορφή. Είτε θα διαφυλαχθεί η αρχή της τοπικότητας, είτε το ποδόσφαιρο θα μπει σε μια νέα εποχή εμπορικής αποξένωσης.
Η ευθύνη είναι τεράστια. Μια φαινομενικά «αθώα» έγκριση μπορεί να είναι η σπίθα που θα πυροδοτήσει την πιο επικίνδυνη αναδιάταξη στην ιστορία του αθλήματος. Αν δεν σταματήσει εδώ, τότε η κουβέντα για το μέλλον του ποδοσφαίρου θα γίνει υπό άλλους όρους – κι εκεί, ο λόγος των φιλάθλων και των μικρών συλλόγων ίσως να μην μετράει πια.
