Υπάρχουν επιθετικοί που τους θυμάσαι για τα γκολ τους.
Υπάρχουν άλλοι που τους θυμάσαι για την τεχνική τους, για το στιλ τους, για μια μεγάλη σεζόν ή για ένα συγκεκριμένο ντέρμπι.
Και υπάρχουν και κάποιοι που, όταν η μπάλα καίει, εμφανίζονται ξανά και ξανά στο σωστό σημείο.
Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί ανήκει ξεκάθαρα στην τελευταία κατηγορία.
Δεν είναι ο πιο θεαματικός φορ που πέρασε από την Ελλάδα. Δεν θα σου κάνει δέκα ντρίμπλες σε έναν αγώνα, δεν θα πάρει απαραίτητα την μπάλα έξω από την περιοχή για να δημιουργήσει ένα γκολ μόνος του και δύσκολα θα γίνει viral για κάποιο εντυπωσιακό τακουνάκι.
Έχει όμως κάτι πολύ πιο πολύτιμο.
Όταν πρέπει να μπει η μπάλα στα δίχτυα, είναι εκεί.
Και αυτό δεν αγοράζεται εύκολα.
Ο επιθετικός που δεν χρειάζεται πολλές ευκαιρίες
Το μεγαλύτερο προσόν του Ελ Κααμπί δεν είναι ότι σκοράρει.
Είναι ο τρόπος με τον οποίο σκοράρει.
Μπορεί να έχει ακουμπήσει ελάχιστα την μπάλα και για 70 λεπτά να πιστεύεις ότι δεν συμμετέχει ιδιαίτερα στο παιχνίδι.
Και ξαφνικά…
μία κίνηση στην πλάτη του στόπερ.
Μισό μέτρο χώρου.
Μία επαφή.
Γκολ.
Αυτή είναι η πραγματική τέχνη του μεγάλου σέντερ φορ.
Οι κορυφαίοι επιθετικοί δεν χρειάζεται να φαίνονται συνεχώς.
Χρειάζεται να εμφανίζονται τη σωστή στιγμή.
Ο Ελ Κααμπί έχει αυτή τη σχεδόν εκνευριστική για τον αντίπαλο ικανότητα να εξαφανίζεται από το οπτικό πεδίο των αμυντικών και δευτερόλεπτα αργότερα να βρίσκεται μπροστά από την εστία.
Δεν φοβάται τις μεγάλες βραδιές
Εδώ αρχίζει να ξεχωρίζει πραγματικά.
Υπάρχουν πολλοί ποδοσφαιριστές που μπορούν να σκοράρουν όταν η ομάδα τους κερδίζει 3-0.
Το δύσκολο είναι να το κάνεις όταν ένα ολόκληρο γήπεδο κρατά την αναπνοή του.
Όταν παίζεται μία πρόκριση.
Όταν απέναντί σου βρίσκεται ένας θεωρητικά ανώτερος αντίπαλος.
Όταν μία χαμένη ευκαιρία μπορεί να αλλάξει μια ολόκληρη σεζόν.
Ο Ελ Κααμπί στην ιστορική ευρωπαϊκή πορεία του Ολυμπιακού έδειξε ότι η πίεση δεν τον μικραίνει.
Τον μεγαλώνει.
Τα γκολ απέναντι στην Άστον Βίλα έγιναν κομμάτι της ιστορίας του συλλόγου.
Και μετά ήρθε ο τελικός.
120ό λεπτό σχεδόν.
Ολόκληρη η σεζόν σε μία φάση.
Σέντρα.
Κίνηση.
Κεφαλιά.
Γκολ.
Υπάρχουν γκολ που προσθέτουν ένα ακόμη νούμερο στα στατιστικά ενός ποδοσφαιριστή.
Και υπάρχουν γκολ που αλλάζουν την ιστορία ενός συλλόγου.
Ο Ελ Κααμπί πέτυχε το δεύτερο.
Γιατί μοιάζει τόσο απλός;
Αυτό ίσως είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο στην περίπτωσή του.
Δεν δείχνει ότι κάνει κάτι εξωπραγματικό.
Και όμως το κάνει συνεχώς.
Η κίνηση του επιθετικού χωρίς την μπάλα είναι από τα πιο υποτιμημένα στοιχεία του ποδοσφαίρου.
Ο κόσμος κοιτάζει εκείνον που έχει την μπάλα.
Ο προπονητής κοιτάζει εκείνον που ξέρει πού θα πάει η μπάλα πριν πάει.
Ο Ελ Κααμπί διαβάζει εξαιρετικά τις φάσεις.
Ξέρει πότε πρέπει να επιτεθεί στο πρώτο δοκάρι.
Πότε πρέπει να φύγει στην πλάτη του αμυντικού.
Πότε πρέπει να περιμένει.
Πότε πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω αντί για ένα βήμα μπροστά.
Μικρές κινήσεις.
Αλλά στο επίπεδο αυτό, οι μικρές κινήσεις δημιουργούν μεγάλες διαφορές.
Δεν χρειάζεται να είναι όμορφο. Αρκεί να γράψει
Αυτό είναι το δεύτερο μεγάλο χαρακτηριστικό του.
Ο Ελ Κααμπί δεν ενδιαφέρεται πώς θα μπει το γκολ.
Με κεφαλιά;
Με πλασέ;
Με προβολή;
Με μία επαφή;
Από λάθος της άμυνας;
Από δεύτερη μπάλα;
Δεν έχει σημασία.
Ο μεγάλος killer δεν βαθμολογείται για την καλλιτεχνική αξία του γκολ.
Βαθμολογείται από το αν η μπάλα πέρασε τη γραμμή.
Και εδώ ο Μαροκινός είναι αμείλικτος.
Δεν χρειάζεται να γίνει πρωταγωνιστής όλης της φάσης.
Χρειάζεται να γίνει πρωταγωνιστής του τελευταίου δευτερολέπτου της.
Οι μεγάλοι φορ κάνουν τους συμπαίκτες τους καλύτερους
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη.
Όταν έχεις έναν τέτοιο επιθετικό μέσα στην περιοχή, αλλάζει ο τρόπος που παίζει ολόκληρη η ομάδα.
Ο εξτρέμ ξέρει ότι μπορεί να σεντράρει.
Ο μπακ ξέρει ότι αξίζει να κάνει overlap.
Ο μέσος ξέρει ότι μια κάθετη πάσα μπορεί να μετατραπεί σε τελική.
Ο αντίπαλος στόπερ δεν μπορεί να χαλαρώσει ούτε για δέκα δευτερόλεπτα.
Ένας πραγματικός σκόρερ δεν βοηθά μόνο με τα γκολ του.
Δημιουργεί φόβο.
Και ο φόβος αλλάζει τις άμυνες.
Πολλές φορές δύο αμυντικοί ασχολούνται μαζί του και ανοίγει χώρος για κάποιον άλλο.
Αυτό δεν θα φανεί πάντα στη στατιστική.
Φαίνεται όμως στο γήπεδο.
Είναι ο καλύτερος ξένος φορ που πέρασε ποτέ από την Ελλάδα;
Εδώ αρχίζει η μεγάλη κουβέντα.
Και τα ονόματα είναι πολλά.
Τζιοβάνι.
Βαζέχα.
Σισέ.
Ίβιτς.
Μπεργκ.
Αλεξανδρής –αν ανοίξουμε φυσικά τη συζήτηση και στους Έλληνες– και πολλοί ακόμη σπουδαίοι σκόρερ διαφορετικών εποχών.
Δεν χρειάζεται να βιαστούμε να τοποθετήσουμε τον Ελ Κααμπί οριστικά πάνω από όλους.
Υπάρχει όμως ένα στοιχείο που δεν μπορεί να του αφαιρέσει κανείς.
Πέτυχε το σημαντικότερο γκολ που έχει σημειώσει παίκτης ελληνικής ομάδας σε ευρωπαϊκό τελικό.
Αυτό από μόνο του εξασφαλίζει ότι, όσα χρόνια κι αν περάσουν, το όνομά του θα ακούγεται.
Κάθε φορά που θα προβάλλονται εικόνες από εκείνη τη βραδιά.
Κάθε φορά που ένας νεότερος φίλαθλος θα ρωτά πώς ο Ολυμπιακός κατέκτησε το πρώτο του ευρωπαϊκό.
Κάθε φορά που θα ακούγεται η λέξη «Conference».
Θα υπάρχει ο Ελ Κααμπί.
Το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που μπορείς να του κάνεις
Δεν χρειάζεται να πεις ότι είναι ο πιο τεχνίτης.
Ούτε ο πιο γρήγορος.
Ούτε ο πιο εντυπωσιακός.
Υπάρχει κάτι πολύ καλύτερο να πεις για έναν σέντερ φορ:
Αν η ομάδα σου χρειάζεται ένα γκολ και έχεις μία τελευταία ευκαιρία, θέλεις η μπάλα να πάει σε αυτόν.
Αυτό είναι ο Ελ Κααμπί.
Ένας ποδοσφαιριστής που μπορεί να περάσει μεγάλο μέρος ενός αγώνα σχεδόν αθόρυβα και να χρειαστεί μόλις ένα δευτερόλεπτο για να αποφασίσει ποιος θα πανηγυρίσει στο τέλος.
Και γι’ αυτό ίσως η σωστή λέξη δεν είναι «σκόρερ».
Είναι killer.
Από αυτούς που δεν χρειάζονται πολλές σφαίρες.
Μία τους αρκεί.
