Το καλοκαίρι του 1958, στη Σουηδία, το Παγκόσμιο Κύπελλο γνώρισε μια από τις πιο ποιητικές στιγμές της ιστορίας του. Η τελική φάση του Παγκοσμίου κυπέλλου του 1958 δεν ήταν απλώς μια ακόμη διοργάνωση. Ήταν το τουρνουά όπου το ποδόσφαιρο άλλαξε πρόσωπο, όπου μια νέα γενιά ποδοσφαιριστών έφερε μαζί της φαντασία, τεχνική και δημιουργικότητα. Κυρίως όμως ήταν το Παγκόσμιο κύπελλο το οποίο αποκάλυψε στον κόσμο έναν νεαρό ποδοσφαιριστή ο οποίος έμελλε να γίνει σύμβολο ολόκληρης της ιστορίας του παιχνιδιού.
Η εθνική Βραζιλίας έφτασε στην Σουηδία με μια ομάδα γεμάτη ταλέντο και ισορροπία. Η καρδιά της δημιουργίας βρισκόταν στα πόδια του εξαιρετικού μέσου, Ντίντι , ενός ποδοσφαιριστή με μοναδική αντίληψη του παιχνιδιού και εκπληκτική ακρίβεια στις μεταβιβάσεις. Στην επίθεση ξεχώριζε ο εντυπωσιακός Μανουέλ Γκαρίντσα , ένας εξτρέμ που με τις ντρίμπλες, την ταχύτητα και την απρόβλεπτη κίνησή του μάγευε τα πλήθη.
Όμως ο κόσμος του ποδοσφαίρου θα θυμόταν για πάντα αυτή την διοργάνωση για έναν 17χρονο ποδοσφαιριστή. Ο νεαρός Πελέ εμφανίστηκε στη διοργάνωση με αθωότητα και τόλμη, αλλά γρήγορα έδειξε ότι διέθετε κάτι σπάνιο: μια φυσική ιδιοφυΐα μέσα στο γήπεδο. Με γκολ γεμάτα έμπνευση, τεχνική και αυτοπεποίθηση, ο Πελέ μετατράπηκε από ταλαντούχο παιδί σε παγκόσμιο σύμβολο του ποδοσφαίρου.
Ο Φοντέν με τα 13 γκολ
Στη διοργάνωση όμως ξεχώρισαν και άλλοι μεγάλοι ποδοσφαιριστές. Η εθνική Γαλλίας παρουσίασε έναν σέντερ φορ ο οποίος έγραψε ιστορία. Ο Ζύστ Φοντέν πραγματοποίησε μια ανεπανάληπτη επίδοση, πετυχαίνοντας 13 γκολ !. Αριθμός ο οποίος παραμένει έως σήμερα ρεκόρ για ένα μόνο Παγκόσμιο Κύπελλο. Με εξαιρετικό ένστικτο σκόρερ και συνεχή κίνηση μέσα στην περιοχή, ο Φοντέν αποτέλεσε τον μεγάλο πρωταγωνιστή της γαλλικής πορείας.
Η διοργανώτρια εθνική Σουηδίας , από την πλευρά της, έφτασε έως τον τελικό με ποδοσφαιριστές μεγάλης εμπειρίας και ποιότητας. Κεντρική μορφή της ομάδας ήταν ο Νίλς Λίντχολμ , ένας μέσος με εξαιρετική τεχνική και καθαρή σκέψη στο παιχνίδι, ο οποίος καθοδηγούσε την ομάδα με ωριμότητα και ακρίβεια.
Ο μεγάλος τελικός διεξήχθη στις 29 Ιουνίου 1958 στο ιστορικό «Ρασούντα Στάιντιουμ» . Η εθνική Σουηδίας προηγήθηκε νωρίς (Λίντχολμ 4΄) , όμως η Βραζιλία απάντησε με ποδόσφαιρο γεμάτο ρυθμό και φαντασία (Βαβά 9΄, 32΄) . Ο νεαρός Πελέ πέτυχε ένα από τα πιο όμορφα γκολ της ιστορίας των τελικών και οι Βραζιλιάνοι επικράτησαν τελικά με 5-2 (Πελέ 55΄, 90΄, Ζάγκαλο 68΄)
Με εκείνη τη νίκη, η εθνική Βραζιλίας κατέκτησε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της και άνοιξε μια νέα εποχή για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Ήταν η στιγμή που το παιχνίδι απέκτησε μια διαφορετική διάσταση. Πιο δημιουργική, πιο ελεύθερη, πιο καλλιτεχνική.
Το Παγκόσμιο κύπελλο του 1958 έμεινε έτσι στη μνήμη ως η διοργάνωση όπου γεννήθηκε ένας θρύλος. Ο Πελέ, μαζί με ποδοσφαιριστές όπως ο Γκαρίντσας, ο Ντίντι και ο Φοντέν , χάρισαν στο άθλημα μια νέα λάμψη και έδειξαν ότι το ποδόσφαιρο μπορεί να είναι ταυτόχρονα και τέχνη.
